โซ
นี่คือโซโลบลูส์ร็อกสี่ส่วนที่เน้นวลีเพนทาโทนิก อาร์เพจจิโอ และวลี Texas blues ที่ได้แรงบันดาลใจจาก Eric Johnson เผยแพร่โดย Richard Barrett โซโลนี้เล่นต่อเนื่องกัน แต่ผู้เล่นควรฝึกเรียนรู้แต่ละส่วนแยกกันก่อนแล้วค่อยนำมาต่อกัน นี่ไม่ใช่แบบฝึกชเรด แม้การอาร์ติคูเลตจะต้องอาศัยความแม่นยำ สมาธิ และการค่อย ๆ เพิ่มความเร็วและความคล่องตัว
4 ส่วนของการแบ่งวลีสไตล์ Johnson
ส่วนที่ 1: Texas shuffle และฟิลล์เพนทาโทนิก
เริ่มด้วย Texas blues shuffle ที่เล่นอย่างผ่อนคลาย แล้วเติมฟิลล์เพนทาโทนิกเข้าไป ทำให้โน้ตสแต็กคาโตสั้นกระชับ ขณะเดียวกันก็ปล่อยให้สาย 4 และสาย 5 แบบเปิดดังต่อเนื่องเป็นครั้งคราว
ส่วนที่ 2: การข้ามสายกว้างและโน้ตคู่เสียงหก
ดีดโน้ตที่ข้ามสายกว้าง โดยอิงจากรูปคอร์ด D, Em, D7, G และ Am บนโน้ตเบส D จากนั้นเคลื่อนเข้าสู่การไล่โน้ต D เมเจอร์ที่มีทำนอง แล้วเล่นดับเบิลสต็อปและโน้ตคู่เสียงหกที่ได้รับอิทธิพลจากบลูส์ ขณะที่เบสกลับไปที่ A บางครั้ง Johnson ผสมการใช้ปิ๊กกับนิ้วมือ แต่ตัวอย่างนี้ใช้ปิ๊กดีดส่วนที่ข้ามสาย
ส่วนที่ 3: สไลด์ เลกาโต และอาร์เพจจิโอแบบทรีโอเล็ต
เล่นไลน์นี้ทับคอร์ด C major และ D major ใช้สไลด์กับเลกาโตเพื่อเคลื่อนขึ้นไปตามคอกีตาร์ แล้วลงที่ อาร์เพจจิโอ D major ซึ่งเป็นโน้ตในคอร์ดที่เล่นทีละโน้ตและจัดจังหวะเป็นทรีโอเล็ต
ส่วนที่ 4: สาย E ต่ำ, Mixolydian และพินช์ฮาร์มอนิก
ลงมาที่ E ต่ำเพื่อเติมพื้นที่ระหว่างกีตาร์โซโลกีตาร์กับเบส แล้วตามด้วยภาษาดนตรีแบบ E เพนทาโทนิกและ Mixolydian จากนั้นไล่โครงสร้างฮาร์โมนีด้วยอาร์เพจจิโอ E major ปิดท้ายด้วยพินช์ฮาร์มอนิก โดยทดลองตำแหน่งการดีดให้พอดีบริเวณด้านหลังปิกอัพคอ
ลดความเร็วของอาร์เพจจิโอแบบทรีโอเล็ต
อาร์เพจจิโอแบบทรีโอเล็ต D major นี้เล่นให้โน้ตชัดสะอาดได้ยากกว่าที่คิด ฝึกด้วยความเร็วที่ช้ามาก และผ่อนคลายหัวไหล่ แขน และมือที่ใช้ดีดไว้ ฟังให้ได้ยินทรีโอเล็ตที่มีจังหวะสม่ำเสมอและโน้ตที่ชัดเจน ก่อนเชื่อมเข้ากับสไลด์และการเคลื่อนที่แบบเลกาโตรอบข้าง
เล่นโซโลเต็ม
เมื่อแต่ละส่วนเล่นได้สะอาดแล้ว ให้นำทุกส่วนมาต่อกันและเล่นโซโลเป็นเทกเดียวอย่างต่อเนื่อง
(รวบรวม)
