5 เคล็ดลับของ Sue Foley สำหรับการเล่นกีตาร์บลูส์อย่างมีอารมณ์

โทนจากมือดีดและการโซโล่อย่างมีเป้าหมาย

1. เรียนรู้คอร์ด I, IV และ V ศึกษาว่าคอร์ดเหล่านี้สัมพันธ์กันอย่างไรผ่านวงกลมแห่งเสียงคู่ห้า จากนั้นลองถามตัวเองว่าบลูส์มีความหมายอย่างไรสำหรับคุณ และคุณต้องการสื่อสารอะไรผ่านการเล่นของคุณ คอร์ดทั้งสามนี้สามารถรองรับการถ่ายทอดตัวตนของคุณได้

2. สร้างโทนด้วยมือดีด ดีดสายเบา ๆ ใช้แรงมากขึ้น แล้วปัดสายอย่างนุ่มนวล ฟังว่าโทนเปลี่ยนไปอย่างไรในแต่ละการเคลื่อนไหว โดยปกติ Foley เล่นด้วยนิ้วมือ และบางครั้งก็ใช้ที่ดีดนิ้วโป้ง Golden Gate แบบถอดออกได้

3. เปลี่ยนจากกีตาร์ไฟฟ้ามาเป็นอะคูสติก กีตาร์อะคูสติกตอบสนองแตกต่างออกไป ดังนั้นคุณต้องปรับเทคนิคและความคาดหวังของตัวเอง ลองใช้ที่ดีดนิ้วโป้งหรือเล่นด้วยมือที่กางออก จากนั้นฟังโทนที่เกิดจากนิ้วแต่ละนิ้ว กีตาร์อะคูสติกสายไนลอนอาจให้ความรู้สึกว่าไม่ปรานีผู้เล่น แต่เทคนิคเหล่านี้สามารถนำกลับไปใช้กับกีตาร์ไฟฟ้าได้

4. ยอมรับการลองเล่นครั้งแรกที่ยังไม่ดี เนื้อหาที่ไม่คุ้นเคยมักฟังดูหยาบในช่วงแรก Foley ฝึกเทคนิคฟลาเมงโกและคลาสสิกทีละเล็กทีละน้อย เธอแนะนำให้นักดนตรีเล่นต่อไป อย่าปล่อยให้ความกลัวความล้มเหลวหยุดคุณ

5. มองการโซโล่เป็นบทสนทนา รอจังหวะของตัวเองและเล่นประโยคดนตรีที่ชัดเจน แทนที่จะเติมเต็มทุกช่องว่าง Jimmie Vaughan บอก Foley ให้คิดว่าการโซโล่เป็นย่อหน้าสั้น ๆ ในเรื่องราว ดังนั้นแต่ละวลีจึงมีจุดประสงค์

เว้นที่ว่างเมื่อไม่มีคำจะพูด

Foley จะหยุดขยายการโซโล่เมื่อเธอไม่มีอะไรที่มีความหมายจะเพิ่มเติม ในการโซโล่บลูส์ครั้งถัดไปของคุณ จบวลีที่ชัดเจนหนึ่งวลี หยุดและฟังก่อนจะตอบด้วยวลีถัดไป หากไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องตอบ ก็จงรักษาช่องว่างนั้นไว้

(รวบรวม)